Дубовый ГаайЪ – Ты холодна (Суп) [Stop Killing Dolphins, 1993]
Nie lubię zespołów pisanych cyrylicą. Zawsze kiedy mam ochotę posłuchać jednego, muszę ich nazwę skopiować z biblioteki na laście czy z innego źródła i dopiero wtedy zaczynam przeszukiwać swoje zbiory. Dodatkowo nieraz jeden z drugim mi się mieszają, nie mówiąc już o zagwozdkach w stylu, “która to była ta świetna piosenka?” Wniosek jest jeden – albo przestanę słuchać ruskich, albo nauczę się czytać cyrylicę. Ale biorąc pod uwagę jak czasami świetnie taki potrafi zagrać, chyba zdecyduję się na to drugie. Bo Stop Killing Dolphins to pierwszorzędny przykład poplątanego, psychodelicznego surowo brzmiącego rocka sięgającego inspiracjami daleko poza muzykę gitarową. Cholernie mocno polecam, w szczególności kawałek poniżej, klimatem i napięciem zabijający niejedną wychwalaną zachodnią produkcję.
Macha – Until Your Temples Are Pounding [See It Another Way, 1999]
Pierwsza fala post-rocka zachwyca mnie praktycznie każdym albumem za który się łapie. To pewnie dlatego że ideał zacierania granic pomiędzy gatunkami, jaki przyświecał ludziom bawiącym się w taką muzykę, niezwykle mi się podoba. W sporym skrócie, Macha to zespół zainspirowany z jednej strony Bark Psychosis, z drugiej zaś muzyką graną przez tzw. gamelany, czyli tradycyjną muzyką z Indonezji, w skład której wchodzą wibrafony, różnego rodzaju gongi, flety, ksylofony, trąbki i inne instrumenty których nie potrafię nazwać. :) Dla zachodniego ucha brzmi to niezwykle świeżo i oryginalnie, zwłaszcza w połączeniu z bardziej “naszymi” rockowymi strukturami.
Mateusz. Amator muzyki wszelakiej. Hipster na pół etatu. Nie lubi trzymać się jednego gatunku, próbuje ogarnąć wszystko, co mu się nigdy nie uda. W tej chwili najbardziej na świecie lubi Refused, Nicka Cave'a, The Ex i Madonnę.
Skomentowali