Santigold – Disparate Youth [Master of My Make-Believe, 2012]
Muszę przyznać, że nie mogłem się doczekać powrotu amerykańskiej M.I.A. Cztery lata to jednak sporo, szczególnie w popie. Kolejny singiel promujący nowy krążek Santigold, to naprawdę eklektyczna mieszanka elementów pozornie ani trochę do siebie nie pasujących, które w praktyce zabrzmiały razem naprawdę fajnie i spójnie. W Disparate Youth bowiem znajdzie się miejsce zarówno dla jamajskiego, bujającego rytmu, nerwowych riffów na elektryku i nowofalowych klawiszy. Doskonała robota, Santi! Czekamy na więcej.
Ronika – Automatic [Automatic, 2012]
Jeśli wierzyć internetom, Ronika wzbudza ostatnio dużo zamieszania wśród miłośników nowego ejtisowego popu. Mi niestety dane zostało usłyszeć o niej stosunkowo niedawno, na fali jej najnowszego kawałka, atakującego słuchacza zaraźliwym, funkowym połączeniem basu i gitary, podszytym handclapami, kiczowatymi synthami i szczyptą daft punkowej elektroniki. Jeśli tylko lubicie groove nowoczesnego podejścia do disco, gwarantuje natychmiastowe zakochanie się w refrenie Automatic.
Kavinsky – Nightcall (Breakbot remix)
Oglądaliście już Drive? Nie? Obejrzyjcie. Pamiętacie ten świetny kawałek? (Na pewno wiecie o którym mówię.) Tak? Poniżej w wersji remiksowanej przez Breakbota, w wariancie znacznie bardziej optymistycznym, tanecznym, w porównaniu do gęstego, leniwie snującego się kawałka z oryginalnego soundtracka.
A co tam, łapcie także oryginał, jest równie dobry.
Class Actress – Keep You [Rapprocher, 2011]
Notka spóźniona o miesiąc z hakiem, ale cii, nic nie zauważyliście. Kawałek zapowiadający longpleja kolejnej gwiazdki electropopu, Elizabeth Harper z kolegami ukrywających się pod nazwą Class Actress. Podobno na czarnym rynku można usłyszeć już album w całości, ale ja nic nie wiem. Wracając do kawałka, nie ukrywam, nie wnosi nic nowego do electropopowej stylistyki, ale czy naprawdę musi? Z takim refrenem? Jeśli płyta okaże się równie dobra, to wróżę hajp na miarę Glasser czy coś.
Mateusz. Amator muzyki wszelakiej. Hipster na pół etatu. Nie lubi trzymać się jednego gatunku, próbuje ogarnąć wszystko, co mu się nigdy nie uda. W tej chwili najbardziej na świecie lubi Refused, Nicka Cave'a, The Ex i Madonnę.
Skomentowali